मेवार

शरीर थकलंय पण मन थकलं नाही - २ 

स्वर्ग भेटायास स्वतः आले आहे 

पण काहीच सुचत नाही

नभ उतरून आलंय कि मी उडतीये

ह्याचा गेले कित्येक तास पत्ताच लागत नाही

जमिनी पासून किती तरी उंचीवर डोंगरामध्ये - २ 

एका रात्रीतून त्या बालम ने राणीसोबत लग्न खातर 
नखापासून तलाव बांधले

एखाद्या परिच्या कथे सारखे ते वाटले 

इथल्याच एका शिखरावर माझे गुरु होते जन्मले - २ 

ते श्रीपाद वल्लभ इथं तपस्चर्या करीत  होते

मन भरून आले आणि डोळ्यांना पांझर फुटले

२०० पायऱ्या होते तरीही मी पळत सुटले

इथेच पहिले दोन दिव्यस्थान  - २ 
ब्रह्मकुमारी आणि प्राचीन जैन मंदिर 

दिलवाडा ज्याचे नाम 
ज्याचे इतिहासात लिहिले गेले अप्रतीम कोरीव काम

अत्ताच कुठे शुद्धीवर येत होते - २ 

चित्त थार्यावर आले आणि गडावर जाऊन पोहोंचले

शूरवीर ते राजे आणि त्याचे ते प्रताप

होय ! मेवारची शान राजा उदय सिंह आणि त्यांचे पुत्र राणा प्रताप

ह्या कोशातून बाहेर पडणं जर कठीणच होतं - २ 

राजे तर राजे 
पण राजपूत स्त्रियांनीहि 
इतिहास रचलं होतं 

आई नाही ती होती पन्ना धाई - २ 

तिने  स्वतःचा पोराचा बळी देऊन 
राजा उदय सिंहाला वाचवला होतं
काळीज कापून तिने तिचं कर्तव्य पार पाड़लं 

राजपूत स्त्रियांचा स्वभिमानानी - २ 
अग्नीला मात दिली 
शत्रुना बळी ना जाओ 
म्हणून आगीत उडी टाकली  

 इथलीच होती श्यामची वेडी मीरा  - २ 
प्रेमात तिने जोग होता धरला 
श्याम नामचा जाप करत 
तिचा आत्मा श्याम  मधे विलीन झाला 

खरचं तोः काळ किती अजब होता - २ 

शूरांचा आणि स्वभिमानींचा होता

खूप स्पष्ट  होता सरल आणि साधा होता 
थेट  आत्म्याला स्पर्श करणारा होता…

पुढचा प्रवास सुरु झाला - २ 

ते वातावरण वेगळं  होतं

ते  वारं  अजमेरचा होतं 

एक वेगळी संस्कृति आणि दुर्मिळ चित्र होतं 

त्या जमिनीला हिंदू मुस्लीमचा मुळात भेदच नव्हता ठाऊक - २ 

एक होतं नभ आणि दुसरा पाउस

माणुसकीचा होता तो अप्रतीम नजारा 

जाती वाद कारणाऱ्यांचा चेहऱ्यावर तो पाच बोटांचा छापा होता 

काही अंतरावर पुष्कारची वेगळीच गाथा होती - २ 

ब्रह्माची ती कहानी पहिल्यांदाच ऐकली होती

पुरुषार्थ त्या ब्राम्हाला महाग होता पडलां

पहिल्या पत्नीने त्यांना श्राप होता दिला।

पित्र शांती इथेच सार्यांनी केली - २ 

पण तिथले चित्र पाहून मी मात्र निराश झाले 

इतके पवित्र स्थान जे करीत होते जिवंत आणि म्रीतला शांत

लोंकानी आपले धुणे धून त्याला केले खूप  घाण

स्त्रिया इथेच स्नान करत होती  - २ 

आणि सर्यांच्या नज़रा त्यांना चाळत होती 

खूप हास्यास्पद होते ते चित्र

स्त्रिया होते अर्ध नग्न पाण्यातून निघत

सार्यांसमोर साडी नेसून - २ 
 मग होते डोक्यावर पदर टाकत

हिंदु संस्कृतीला तेंव्हा तडा नव्हता जात 

पर्दा आणि वगेरे प्रथा तेंव्हा होते माती खात 

पुढचे होते प्रवास जैपुरचे  - २ 

हे होते आमचे शेवटचे मुकाम

ह्याचा नंतर तेच ते रडणे 
आणि तेच ते सगळे काम धाम 

त्याच दिवशी बिरला मंदिर पाहिले  - २ 

रात्रि होते एक छोटे से गेट टुगेदर आणि आभार सत्कार

सगळ्यांनी केले काही न काही सादर

वेगळे वेगळे आलेले कुटुंब त्या दिवशी एक मोठे परिवार होते वाटत

गाणे म्हंटले कुणी, कुणी गोष्टी होते सांगत  - २ 
मी एका कोपऱ्यात ही कविता होते लिहत

त्या रात्री माल झोपच आली नाही

माला परत घरी जायची मुळीच नव्हती घाई

एक एक तास घड्याळातला  - २ 
अंगावर काटे होता आणत

हे सात दिवस आयुशातले 
किती पटकन गेले हसत खेळत

दुसर्या दिवशी सकाळी - २ 

जुन्या जयपूरला  निघाली स्वारी

ह्याच भूमीवर रचली 
एका राजा राणीने आपली प्रेम कहाणी

राजा सवय सिंह आणि राणी गायत्री  - २ 

गायत्री देवीच्या सौंदर्याचे इथे सगळेच होते दिवाने

सार्यांची होती ती लाडकी 
सगळ्यांनीच तिचे मान राखले 

जयपूर हे एक गुलाबी शहर - २ 

मात्र उनानी  होता आणला प्रचंड कहर

हवा महाल पहिला इथे

पहिला राजवाडा थाट

आमेरच्या त्या गडावर पहिले  - २ 
राजा मान सिंहचे इतिहास

त्या महालाचे होते काम कमाल 
जस सुख मंदिर आणि शीश महाल

सुर्य आणि चंद्रानी जंतर मंतारला - २ 
 विज्ञान होते मांडले

अबू ते जैपुरचा प्रवास 
तिथे येऊन थांबले 

ह्याचा यशाचा श्रेय  - २ 
गणेश महेंद्र आणि निलेश मस्के
ह्या  त्रिमूर्तीचेच आहे 

ज्यांनी  प्रत्येकाला फुलासारखं जपले 

त्यांचा शिवाय  - २ 

ही सहली कठीण होती 

सात दिवस साथ दिली 

जसं शरीरा  सोबत सावली 

 प्रियांका अशोक जवळगावकर